Zorbalığın görüldüğü her ortamda, zorbalığı yapan da bu davranışlara maruz kalan da süreçten olumsuz etkilenir. Zorbalığın olduğu yerde tek taraflı zarar görme düşünülemez. Bu durumdan her iki taraf da farklı açılardan zarar görmektedir.
Zorbalığa maruz kalan çocukların pek çok psikolojik değişken açısından risk grubunda oldukları kabul edilir. Kurbanların zorbalara göre daha fazla psikolojik yardıma gereksinim duydukları, depresyon ve kaygı düzeylerinin daha yüksek olduğu ve benlik saygılarının da daha düşük olduğunu bildiren araştırmalar bulunmaktadır. Kurbanlarda, zorbalara göre ayrıca alt ıslatma ve dışkı kaçırmanın da görülebileceğine ilişkin bulgular da vardır.
Araştırma sonuçlarına göre; Her iki grubun da kendilerini kaygılı, yalnız, düşük benlik değeri olan kişiler olarak algıladıkları görülmektedir. Zorbalıkta, erkeklerin daha çok kaygı, depresyon, yeme bozuklukları ve psikosomatik belirtiler gösterdikleri hem kurbanlar hem zorbalar arasında kaydedilmiştir. Kızlar arasında daha çok yeme bozuklukları görülmektedir. Zorbalıkta hem zorbalar hem de kurbanların hoşlanma ve kızgınlık duygularını daha çok yaşadıkları ancak kurbanların zorbalardan daha çok şaşkınlık ve üzüntü yaşadıkları kaydedilmiştir.
Zorbalarda, erken yaşlarda sigara ve içki, özel ve kamu mallarına zarar verme, kötü arkadaş gruplarına dahil olma, düşük akademik başarı, okul devamsızlığı ve yeteneklerinin veya zihinsel kapasitelerinin altında çalışma söz konusu olabilir. Erken yaşlarda saldırganlık olarak kendini gösteren zorbalık sonraki dönemde silah taşıma, tecavüz, soygunculuk ve gasp gibi çok ciddi sonuçlara öncülük edebilir.
Akran zorbalığı, toplumsal yaşantının sürdürüldüğü her ortamda önemli bir sorundur ve bu sorunla ebeveynlerin tek başlarına baş etmeleri oldukça zordur. Bu nedenle akran zorbalığının öncesi ve sonrası için alınacak önlemlerde aile, okul ve uzman işbirliği oldukça önemlidir.
Zorbalığı önlemeye ilişkin müdahale yöntemlerini bir sonraki yazımda daha detaylı inceleyeceğiz.
